ویفر یک میان وعده، عصرانه و یا صبحانه جذاب و پر انرژی است که احتمالا حوالی قرن چهاردهم، در یکی از شیرینی فروشی‌های پاریس، متولد شد. ویفر، از پرطرفدارترین تنقلات و خوراکی‌های جهان است و فرهنگ‌های مختلف، به گونه‌ای از آن بهره‌مند شده‌اند.

مثلا نانی که دو طرف بستنی‌های سنتی یا بستی نونی، قرار دارد، نوعی ویفر است. از سوی دیگر، در مراسم عشای ربانی، پدر روحانی نوعی ویفر کوچک که معمولا نقش صلیب یا مسیح مسلوب شده دارد را پس از دعا، روی زبان عبادت کننده‌گان می‌گذارد. نام این ویفر Holy Wafer یا ویفر مقدس است. این ویفرها گرد و تقریبا به اندازه یک سکه کوچک هستند. علاوه بر این، مسیحیان در مراسم دیگری هم ویفر درست می‌پزند و از آن در مراسم‌ها و رویدادهای مذهبی دیگر، استفاده می‌کنند.
ویفر در هلند و ایتالیا هم پرطرفدار است. مثلا در ایتالیا به آن پیتسله (Pizzelle) می‌گویند که به معنای گرد و صاف است. این ویفرهای ایتالیایی را معمولا با نقش‌های تاریخی و نشان‌های خانوادگی تزئین می‌کنند و قدمتی چند صد ساله دارد.

قبل از آنکه کارخانه‌ها به پخت و ارائه ویفر روی بیاورند، برای داشتن ویفرهای خوشمزه از یک ابزار خاص و ویژه استفاده می‌شد. این ابزار درواقع یک انبر فلزی با دسته‌های بلند بود. در انتهای انبر هم دو صفحه که نقش قالب را داشتند، قرار داشت. برای پخت ویفر، خمیر ویفر را روی یکی از صفحات قالب می‌ریختند. سپس انبر را می‌بستند و آن‌را روی آتش نگه می‌داشتند تا بیسکوئیت بپزد.
امروزه فرآیند پخت ویفر بسیار مهم است و وجه تمایز محصولات کارخانه‌های گوناگون را شامل می‌شود. در پخت ویفرعلاوه بر رعایت نسبت آرد، روغن، شکر، نمک و…، میزان حرارت پخت هم بسیار اهمیت دارد. مثلا اینکه ویفر باید در اتاق پخت با دمای 250 درجه سانتی‌گراد قرار بگیرد، تا ترد و در عین حال لطیف باشد.
ویفر را قبل از آنکه، تغییر رنگ بدهد از سالن پخت خارج و آن‌را به سالن دیگری که دمایش حدود 25 درجه سانتیگراد است منتقل می‌کنند. این جابه‌جایی بسیار اهمیت دارد و در طعم نهایی ویفر موثر است.
علاوه بر این اگر جابه‌جایی درست انجام نشود، ویفرها می‌شکنند. در نتیجه، تجهیزات و تجربه کارخانه‌ها در ارائه طعم بهتر ویفر بسیار اثرگذار است.

مشاهده همه 4 نتیجه